YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5119
KARAR NO : 2021/16537
KARAR TARİHİ : 12.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin 13/06/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 15/06/2016 tarih, 2007/509 Esas – 2008/131 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
18/02/2008 tarihli oturumda sanık ve sanık müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcı gösterilmemiş ise de, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu, sanık müdafiinin sanığa yönelik görevi kötüye kullanma suçu nedeniyle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinde alınan savunmasında sanığın en uygun cezayı alması nedeniyle temyiz isteminde bulunmadığını beyan ettiği de nazara alındığında yasa yolu açıklamasının yanıltmaya neden olmadığının anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.