YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7574
KARAR NO : 2023/122
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararı ile sanığın mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca teşdiden 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasından (1/4) oranında indirim yapılarak sanığın 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve devamında 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi uyarınca cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; katılanın camını kendisine hakaret ettiği için kırdığına, bu şekilde tahrik edilmesi ile atılı suçu işlemesine rağmen hakkında verilen cezanın ertelenmemesi ile mağdur olduğuna, bu sebeple ve rastlanacak diğer eksikliklere göre usûl ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dosya kapsamına göre; olay günü olan 18.12.2015 tarihinde, katılanın amcasının oğlunun kına gecesi olduğu, bu nedenle Hacırahmanlı Mahallesindeki düğün salonuna gittiği, sanık ile kardeşinin salon önünde alkol aldıkları, katılanın, sanığı salon kapısı önünde alkol almaması için uyardığı, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, bu tartışmadan sonra sanığın düğün salonu önünden ayrılarak, katılanın aynı mahallede bulunan marketinin camını taş atmak suretiyle kırıp, markette yaklaşık 250,00 TL’lik zarar meydana getirdiği, sanığın bu eylemi gerçekleştirdiğinin olayın görgü tanığı olan T.A.’nın anlatımıyla ve sanığın ikrarıyla da doğrulandığı, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği; mahkemece taraflar arasında meydana gelen tartışmada ilk haksız eylemin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilemediğinden bahisle bu husus sanık lehine yorumlanarak sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulandığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2010 tarihli ve 2009/313 Esas, 2010/72 Karar sayılı ilamda da 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği gözetilmeden, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
2. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun anlaşılması,
3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülük olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan 2 ve 3 numaralı kısımlarda açıklanan nedenlerle Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.