YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9324
KARAR NO : 2023/3112
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bolvadin Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2016 tarihli ve 2016/83 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın suç tarihinde gece vakti katılanın ikametinin bahçesinde açık alanda bulunan iki adet köpeğini ve kilitli kotrada muhafaza ettiği 5 adet yem hatılını çaldığı iddiasıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-g, 143, 116/1-4, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/550 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 62, 116/1-4, 62, 151/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay, 10 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 28.06.2016 tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın suç tarihinde katılanın ikametinin bahçesinde tahta ile çevrili alanda zincir ile toprağa bağlı bulunan 2 adet köpeği ve 5 adet demir hatılı gece vakti çaldığı, köpeklerden birini tanık O.H.G.’ye sattığı, sanığın köpeği sokakta bulduğu ve bu şekilde yakalayıp saattığına dair savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabulüyle atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Katılan, sanık ve tanık beyanları, 20.01.2016 tarihli Zarar Tespit Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A.Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Değerlendirme
1.Soruşturma aşamasında şikâyetçi olarak, mahkeme huzurunda tanık olarak dinlenen Ş.S.’nin kolluk tarafından alınan beyanında hırsızlık suçunun akşam saatlerinde gerçekleştiğini, Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında ise gece vakti gerçekleştiğini ifade ettiği ancak belirli bir saat veya zaman aralığı belirtmediği , atılı suçu kabul etmeyen sanığın suç saatine ilişkin bir ifadesinin bulunmadığı, suçun işlendiği saatin tespitine yönelik bir kamera görüntüsü, tanık beyanı ve benzeri bir delilin dosya içerisinde bulunamadığı anlaşılmakla; eylemin gece gerçekleştiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden eksik gerekçe ile yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.
2.Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyet içeren bir ilam bulunmamasına rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin tatbikine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
3. Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç adının barınak yerlerinde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında hırsızlık olarak belirtilmesi suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmiştir
4.Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden; sanık müdafiinin sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebi bulunmasına rağmen “Sanığın hakkında verilen sonuç ceza dikkate alındığında yasal şartları oluşmadığından sanığa neticeten verilen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına, ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,” şeklindeki gerekçe ile yetinilmiş ise de sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkûmiyetine dair bir kayıt bulunmadığı, adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların denetim süresinin sona ermiş olduğu, netice ceza miktarının hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesi kararı verilmesine kanunen engel teşkil etmediği, sanığın şahsî durumundaki subjektif kriterlerin de mahkemece karar yerinde denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 ve 51. maddeleri ile 55271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
B.Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Değerlendirme
20.01.2016 tarihli Zarar Tespit Tutanağı ve katılanın aşamalardaki beyanları dikkate alındığında mala zarar verme suçunun konusu olabilecek bir zararın beyan ve tespit edilmediğinin anlaşılması sebebiyle sanığın bu suçtan beraati gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/550 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.