Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/12201 E. 2023/3362 K. 07.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12201
KARAR NO : 2023/3362
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/486 E., 2021/1062 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.08.2015 tarihli ve 2015/18216 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında şikâyetçinin bahçesi içerisinden aliminyum sineklik ve 5 adet panjur profili çalması eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1 ve 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Antalya 19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/662 Esas, 2015/778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3.Kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/23313 Esas, 2021/9186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığı sebepleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma ilamına uyan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/486 Esas, 2021/1062 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’ın olay tarihinde şikâyetçinin etrafı duvar ile çevrili olan ikametinin bahçesine hırsızlık amacıyla girerek şikâyetçiye ait olup bahçe içerisinde bulunan suça konu bir adet alüminyum sineklik ile 5 adet panjur profili hırsızladığı, olay yerinden uzaklaşırken şikâyetçinin komşusu tarafından takip edilerek yakalandığı eylemde, sanığın hırsızlık eyleminin kesintisiz takip bulunması nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın bu suretle üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Bilirkişi raporuna göre, hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin, etrafı duvarla çevrili üç katlı binanın otopark olarak kullanılan bahçe içerisi olduğu tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/486 Esas, 2021/1062 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.