Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/16228 E. 2023/3734 K. 20.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16228
KARAR NO : 2023/3734
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1642 E., 2021/2126 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi (Mala zarar verme suçu yönünden), istinaf başvurusunun esastan reddi (Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, ret

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1642 Esas, 2021/2126 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 3.000,00 TL adli para cezası ile ilgili olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/1642 Esas, 2021/2126 Karar sayılı istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanığın mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1. maddesi uyarınca kurulan “8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
C. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 17.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 20.09.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi gereği Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.