YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8835
KARAR NO : 2022/20028
KARAR TARİHİ : 30.11.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında kamu görevlisine görevi dolayısıyla hakaret,mala zarar verme,görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik Isparta İl Sağlık Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen Isparta İl Sağlık Müdürlüğü vekilinin hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
III-Sanık hakkında kamu görevlisine görevi dolayısıyla hakaret suçundan verilen hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 125/1, 125/3-a, 125/4 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılması sırasında 2 yıl 2 ay 7 gün yerine 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezasına, bu cezadan da TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu, 1 yıl 9 ay 25 gün yerine 1 yıl 10 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaTCK’nın 125/1,125/3-a,125/4 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına, devamla aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
IV-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükme yönelik Isparta İl Sağlık Müdürlüğü vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Mahkemece gerekçeli kararın kamu malına zarar verme suçundan zarar görme ihtimali bulunan Isparta İl Sağlık Müdürlüğü’ne 22.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve Isparta İl Sağlık Müdürlüğü vekili tarafından 03.12.2019 tarihinde temyiz edildiği, ancak mahkemece hükmün CMK.nın 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında;…’nı temsilen Isparta İl Sağlık Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi kurum vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.