Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/10312 E. 2023/3398 K. 07.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10312
KARAR NO : 2023/3398
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/1163 E., 2016/332 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A) Sanık … Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde;
Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2012/1163 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararına yönelik temyizin niteliği karşısında;
Sanık için soruşturma aşamasında görevlendirilen Av. …’ın tensiple kovuşturma aşamasında da görevlendirildiği, 24.10.2013 tarihli celsede Av. …’ın bu durumu ifade etmesi sonucunda aynı celsedeki ara karar ile Av. …’ın müdafiilik görevinin sona erdiğine karar verildiği, kendisine müdafii atandığından haberdar olmayan sanık …’in de 11.09.2014 tarihli celsede ” avukat istemediğini, savunmasını kendisinin yapacağını” belirttiği; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/2-3. maddesinde düzenlenen zorunlu müdafi atanmasını gerektirir bir durumunda bulunmadığı anlaşılmakla adı geçen sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
B) Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Sanıkların Temyiz İsteminin İncelenmesinde;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A) Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/4657 Esas No’lu 11.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanıkların, şikayetçinin kilitli halde cadde üzerinde bulunan 34….. Plakalı otomobilinin gece vakti camını kırarak araçtan hırsızlığa teşebbüs ettiklerinden bahisle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 35 151/1. maddelerinden cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.
B) Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2012/1163 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararıyla sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 53; 151/1, 53. maddelerinden sırasıyla 2 yıl hapis ve 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her iki hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
C) Dairemizin 21.12.2022 tarihli 2021/6860 Esas 2022/21309 Karar sayılı kararıyla sanık … müdafii Av. …’ın sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi konusunda tebliğnamede görüş bulunmaması sebebiyle bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için gönderme kararı verildiği, Dairemizin anılan kararı üzerine ek tebliğname düzenlendiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … ” hükümleri temyiz ettiğini” belirterek temyiz iradesini ortaya koymuş; sanık … ise “hırsızlık kastıyla hareket etmediğini, cezalara itiraz ettiğini” belirterek hükümleri temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
A) Dosya kapsamına göre; sanıkların şikayetçiye ait 34…. plakalı aracın yanına gelerek hırsızlık amacıyla aracın sol arka kapı camını kırıp arka kapıyı açtıkları sırada olayı gören site güvenlik görevlisi (bilgisi alınan) M. B. tarafından farkedilmeleri üzerine hırsızlık eylemini tamamlayamadan kaçtıkları bu şekilde atılı suçların işlediğinin sabit olduğunu kabul eden, Yerel Mahkemece sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.
B) Sanıkların tevilli ikrarları, şikayetçinin beyanı, dosya içerisinde mevcuttur.
C) Bilgileri alınan S.M ve M.B’nin iddiayı doğrular nitelikteki 31.03.2012 tarihli ifadeleri 31.03.2012 tarihli Olay Yeri İnceleme Formu ile Yakalama Tutanağı dosya içerisinde bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Sanıkların tevilli ikrarları, şikâyetçinin beyanı, bilgileri alınan S.M ve M.B’nin iddiayı doğrular nitelikteki 31.03.2012 tarihli ifadeleri, 31.03.2012 tarihli Olay Yeri İnceleme Formu ile Yakalama Tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanıkların hırsızlık kastıyla hareket ettikleri anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hırsızlık ve mala zarar verme eylemlerinin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2012/1163 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.