YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12315
KARAR NO : 2023/2249
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3603 E., 2023/65 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2022 tarihli ve 2022/4718 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın, katılanın evinin önüne yol kenarına park ettiği motosikletini gece saat 02.05 sıralarında çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 63, 53 ve 58. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. Burdur 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/455 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 143, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/3603 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının sınırlandırıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince, katılan …’un beyanı, tanık anlatımları, Olay Yeri, Görgü Tespit, Görüntü İnceleme Tutanakları, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay gecesi saat 02.05 sıralarında katılanın evinin önüne yol kenarına park ettiği motosikleti çaldığının kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurmuştur. Katılan motosikletini olay günü kardeşi …’un, evin önüne park ettiğini, saat 01.00’da motosikletin yerinde olduğunu, sabah 07.30’da ise çalındığını farkettiklerini beyanla şikâyetçi olmuş, PTS kayıtlarına göre, suça konu motosikletin, yanında kırmızı renkli bir motosikletle birlikte saat 02.19 sıralarında … istikametine çıkış yaptığı tespit edilmiş, kırmızı motosikletteki şahıslar olduğu anlaşılan ve duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilen yaşı küçük … ve …, suça konu motosikleti sanığın kullandığını ifade etmiştir. Sanık savunmasında, 30.08.2022’de … otogarından bilet almadan …’ya gittiğini, 03.09.2022 tarihinde …’a döndüğünü, suç tarihinde …’da olduğuna, …’ın; … otogarında olduğuna ise dayısı …’ın tanık olduğunu beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiş duruşmada tanık sıfatıyla dinlenen … ve …, sanığın suç tarihinde nerede olduğunu bilmediklerini beyan etmiş, sanığın cep telefonuna ait HTS kayıtlarına göre, 29.08.2022- 07.09.2022 tarihleri arasında cep telefonunun … ilinden sinyal aldığı tespit edilmiş, 06.09.2022 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın suç tarihinde … otogarında olmadığı anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın ilk derece mahkemesinin karar duruşmasında hazır olduğu, son sözünün ve savunmasının sorulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiş, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2021/476 Esas, 2021/597 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun’un 106/1. maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/3603 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Burdur 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.