YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/20875
KARAR NO : 2023/5901
KARAR TARİHİ : 24.10.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR SAYISI : 2023/29 E., 2023/978 K.
ŞİKÂYETÇİ : …
SUÇLAR : Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2010 tarihli ve 2010/184 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın şikâyetçinin iş yerinin camını kırarak sigara ve bozuk parayı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 116/2-4, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2010 tarihli ve 2010/7 Esas, 2010/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 116/2, 116/4. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 2 ay ve 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 19.03.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2010/7 Esas, 2010/62 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde … bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 116/2-4. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 2 ay ve 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/7321 Esas sayılı kararı ile ‘ Sanığın hüküm tarihinde Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması sebebi ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/1287 Esas sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 116/2-4. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 2 ay ve 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/2155 Esas sayılı kararı ile sanık hakkında ”1-Sanığın kararın tefhim edildiği oturumda, lehe hükümlerin uygulanması yönündeki istemi 5237 sayılı Kanun’un 51/1, 62/1. maddelerini de kapsadığı halde, bu yönde denetime olanaklı olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 2-Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmiş olduğu dikkate alınmaksızın 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,” sebepleri ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/978 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 62, 116/2, 116/4, 119/1-c, 62, 51. maddeleri gereğince 11 ay 20 …, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … ile temyiz dışı sanık … Şen’in olay günü gece saat 01.00 sıralarında şikâyetçinin iş yerinin önüne, haklarında 18 yaşından … olmaları nedeniyle ayrıca soruşturma yapılan suça sürüklenen çocuklar Oğuzhan Şen ve Alican Erden ile birlikte 26 EV 427 plakalı araç ile birlikte gelerek söz konusu iş yerinin camlarını kırıp içeriye girdikleri ve 80,00 TL bozuk para ile bir miktar sigarayı hırsızladıkları, suça sürüklenen çocukların ve sanığın daha sonra söz konusu araçla olay yerinden ayrıldıkları, ancak aynı … Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine yakalandıklarında araç içerisinde yapılan aramada iş yerinden çalınan sigaraların bulunarak teşhis takdiri kıymet ve teslim tutanağı düzenlendikten sonra şikâyetçiye teslim edildiği, böylelikle sanık …’ın üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya içerisindeki evraklar, tanık beyanlarına göre, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 11.03.2010 tarihinde hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, denetim süresi içerisinde gelen ihbar üzerine Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2010/7 Esas sayılı kararı ile aynen açıklandığı anlaşılmakla tebliğnamedeki III. No.lu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Ancak;
1.19.02.2010 tarihli keşif tutanağında, keşif esnasında şikâyetçinin, zararının sanığın annesi tarafından giderildiğini beyan etmesi karşısında, sanıktan ve şikâyetçiden zararın ne kadarının karşılandığı, tam olarak hangi tarihte, kim tarafından karşılandığı hususları sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/1 ya da 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan 168/2. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
2.Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası sanık hakkında hükmolunan cezanın 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
3.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi gereğince ceza verilmesi gerekirken aynı Kanun’un 116/2. maddesi gereğince ceza verilip sonrasında aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe başlığında açıklanan nedenlerle, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/978 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.