YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/21281
KARAR NO : 2023/5983
KARAR TARİHİ : 26.10.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/789 E., 2023/473 K.
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2014 tarih ve 2014/15146 Esas sayılı iddianamesiyle, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyayı, satış kararı üzerine teslim etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2014/471 Esas, 2016/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a,e maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/630 Esas, 2022/13898 Karar sayılı kararıyla; ” eşyaların halen mevcut olduğuna ilişkin sanık savunması araştırılmadan karar verilmesi ” nedeniyle bozma kararı verilmiştir.
4. Bozma üzerine Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/789 Esas, 2023/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığa, malları teslim etmesi gerektiğinin bildirilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1-Haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen menkul malların satışına karar verilmesine karşın sanığın malları teslim etmediği, bulunduğu yerleri göstermesi imkanının tanındığı; ancak sanığın söz konusu depoların adresini veremediği akıbetinin de bilinmediği, ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususlarının tüm dosya kapsamı ile … olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Haciz tutanakları, katılan beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer … “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.
2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.07.2013 yerine 2014 yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/789 Esas, 2023/473 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.