Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/21809 E. 2023/6240 K. 31.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/21809
KARAR NO : 2023/6240
KARAR TARİHİ : 31.10.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/857 E., 2022/875 K.
ŞİKÂYETÇİ : …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2011/20532 Esas ve 2014/4862 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı ile zamanaşımının durduğu, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KD/2022/78794 sayılı itirazını kabul ettiği 23.06.2022 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, bu nedenle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1.Sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve bozma öncesi kurulan hüküm gerekçesinde yapılan uyarlama sonucu daha lehe olduğu değerlendirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesine uyduğu, 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve sanık aleyhine olduğu, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan aynı Kanun’un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,
2.Kabule göre de;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 31.10.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.