YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/24257
KARAR NO : 2013/9745
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
.
DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, 22.05.2012 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların boşanmalarına karar verilmiş; karar davacı kadına 06.01.2011 tarihinde, davalı kocaya ise 17.12.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup kararın süresinde taraflarca temyiz edilmeksizin 21.01.2011 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Davalı koca 23.01.2011 tarihinde vefat etmiştir. Evlilik birliği boşanma ile sona ermiştir. Temyiz eden mirasçı … boşanma kararının mahkemece 25.01.2011 tarihi olarak kesinleştirildiğini, kesinleştirme tarihinin hatalı olduğundan bahisle talepte bulunmuş, talebi mahkemece 22.05.2012 tarihinde reddedilmiştir. Mirasçı …. bu ek kararı temyiz etmiştir. Kesinleşme işlemi bir idari işlem niteliğinde olduğundan temyiz edilebilir nitelikte bir mahkeme kararı değildir (HUMK.md.427/1). Mahkemesince re’sen veya talep üzerine kesinleşme şerhinin her zaman düzeltilmesi imkan dahilindedir. Bu nedenle temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple temyiz talebinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2013 (Pzt.)

.