Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2013/15244 E. 2013/22473 K. 01.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15244
KARAR NO : 2013/22473
KARAR TARİHİ : 01.10.2013

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü
DAVA TÜRÜ :2828 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 6.5.2013 gün ve 20119-12501 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, oyçokluğuyla karar verildi. 01.10.2013 (salı)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Çocuk Mahkemesi, “asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında” 5395 sayılı Yasada ve diğer kanunlarda yer alan koruyucu ve destekleyici tedbir kararı almakla görevlidir. (5395 s. ÇKK. m. 26) 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 22. maddesi gereğince, “korunmaya muhtaç çocuklar” hakkında korunma kararı ” verilmesinde, o yerde çocuk mahkemesi varsa bile, bu mahkeme değil, varsa aile mahkemesi, yoksa davaya bu sıfatla bakmak üzere asliye hukuk mahkemesi görevlidir. 5395 sayılı Kanun, 2828 sayılı Kanunundaki “korunmaya muhtaç çocuklar” hakkında öngörülen tedbirleri yürürlükten kaldırmamış, bu Kanun, kendinden önceki 2253 sayılı Kanunun yerini almıştır, (m.48/1) Değerli çoğunluğun bozma kararında dayandığı Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarihli 2-654/ 817 sayılı kararına konu olayda 5395 sayılı Kanuna göre istenen bir tedbir söz konusudur. 2828 sayılı Kanuna göre korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı verilmesinin de çocuk mahkemesinin görevinde olduğu hususunda sözü edilen kararda bir açıklama ve görüş bulunmamaktadır. 5395 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin (4) numaralı bendinde yer alan düzenleme, bu Kanunun kapsamına giren tedbirler için geçerli sayılmalıdır. Olayda 2828 sayılı Kanun gereğince bir korunma kararı talep edildiğine göre, Çocuk Mahkemelerinin görevi olduğu kabul edilemez. Bu bakımdan sayın çoğunluğun “çocuk mahkemesinin görevli olduğuna” ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum. Bu itibarla davacı kurumun karar düzeltme talebinin kabulüne bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmelidir.