Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2013/8513 E. 2013/22058 K. 26.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/8513
KARAR NO : 2013/22058
KARAR TARİHİ : 26.09.2013

MAHKEMESİ :Elazığ 1. Asliye Hukuk (Aile) MahkemesiTARİHİ :15.01.2013 NUMARASI :Esas no:2011/716 Karar no:2013/24Taraflar arasındaki “karşılıklı boşanma” ile “ziynet ve çeyiz eşyası alacağı” davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, ziynet ve çeyiz alacağı davalarının reddi nedeniyle lehine hükmedilmeyen vekalet ücreti, kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarı, ziynet ve çeyiz eşya taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesiyle belirttiği ziynetlerinin aynen iadesini, bu mümkün olmadığı takdirde de bedellerinin tahsilini talep etmiştir. Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde ziynet eşyalarının ne şekilde kocada kaldığını açıklamamıştır. Normal durumda ziynet eşyası ortak konutta saklanır ve bu eşyaların genellikle takı eşyası olarak kullanılması ve kolay taşınabilir özelliği nedeniyle, kadının kendisine ait olduğunu iddia ettiği bu eşyalarını ortak konuttan ayrılırken yanında götürmesi hayatın olağan akışına uygundur. Buna karşılık; ortak konuttan normal olmayan koşullarda ayrılmak durumunda kalan kadının, bu eşyalarını yanında götürmesi beklenemez. Davalı-davacı kadın gösterdiği delillerle ortak konuttan normal sayılmayacak koşullarda ayrıldığını kanıtlayamamıştır. Bu durumda ziynet eşyası yönünden ispat yükü, normal olanın aksini iddia ettiğinden; davalı-davacı kadın üzerindedir. Davalı-davacı gösterdiği diğer delillerle ziynetlerin kocasında olduğunu kanıtlayamamış; ne var ki delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Dayanılan yemin deliline ilişkin usulü işlemler yapılmadığından; davalı-davacı kadına yemin teklif hakkı hatırlatılıp, yemin teklif ettiği ve koca tarafından yemin teklifi kabul edildiği takdirde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddeleri gereğince, yemin işleminin tamamlanıp gerçekleşecek sonucuna göre ziynet alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı-davacı kadın dava dilekçesinde cins, nitelik ve sayısını bildirdiği çeyiz eşyalarının ortak konuta getirildiğini iddia etmiş, gösterdiği tanıklarla bu hususu kanıtlamış, koca tanıkları ise kadının getirdiği kutuların boş çıktığını açıklamışlarsa da; koca tanıklarının beyanları hayatın olağan akışına aykırı olduğundan itibar edilemez. O halde çeyiz eşyaları yönünden davalı-davacı kadının talebinin tamamı için kabul kararı verilmesi gerekirken; yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı kocanın ziynet ve çeyiz eşyası alacağından kaynaklanan vekalet ücretleri ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, inceleme dışı bırakılan ve bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2013 (Per.)