YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/24331
KARAR NO : 2015/13360
KARAR TARİHİ : 23.06.2015
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; reddedilen zina sebebine dayalı boşanma isteği ile hükmedilen iştirak nafakaları ve tazminatların miktarı yönünden, davacı-davalı erkek tarafından katılma yoluyla kendi boşanma davasının reddi, kadının davasının kabulü ile iştirak nafakaları ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.06.2015 günü duruşmalı temyiz eden … vekili Av. … geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı … ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı-davalı erkek hükmü Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesi uyarınca katılma yoluyla kendi boşanma davasının reddi yönünden de temyiz etmiştir. Katılma yoluyla temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır. Davalı-davacı kadın, hükmü davacı-davalı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz etmediğine göre, bu yönden davacı-davalı erkeğin katılma yoluyla temyiz hakkı da bulunmamaktadır. Bu sebeple davacı-davalı erkeğin kendi boşanma davasının reddine yönelik katılma yolu ile temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. .
2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince,
a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle özel boşanma sebebi olan zina sebebine dayanan davada, davadan sonraki olayların hükme esas alınamayacağı ve ancak yeni bir boşanma davasının konusu olacağının anlaşılmasına göre davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Davacı-davalı erkeğin kendi boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentle gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan tarafların temyizine konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin Mehmet’ten alınıp Aslı’ya verilmesine, aşağıda yazılı harcın …’e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran …’ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2015(Salı)