YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1247
KARAR NO : 2015/15176
KARAR TARİHİ : 09.09.2015
MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 25/06/2014
NUMARASI : 2013/227-2014/586
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin temyiz kanun yoluna başvurusu sırasında yapmış olduğu adli yardım isteğini değerlendirme görevi münhasıran Yargıtay’da bulunduğuna göre yerel mahkemenin 31.10.2014 tarihli temyizde davalı erkeğin adli yardımdan yararlandırılmasına ilişkin yasal olmayan ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Hükmü temyiz eden davalı “cezaevinde tutuklu olduğunu, temyiz harç ve posta giderlerini yatırma imkanı olmadığını” beyan ederek adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalının temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı, dosyada mevcut mali durumuyla ilgili araştırma tutanağında da herhangi bir işi ve geliri ile malvarlığının bulunmadığının tespit edildiği görülmekle adli yardım talebi, açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığından kabulü ile “temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete” münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK. md. 336/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.
2-Davalının temyizine hasren yapılan incelemede;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yerel mahkemenin 31.10.2014 tarihli ek kararının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaheretten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.09.2015(Çrş.)