Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2015/18001 E. 2016/6857 K. 05.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18001
KARAR NO : 2016/6857
KARAR TARİHİ : 05.04.2016

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.04.2016 günü temyiz eden davalı … vekili Av.. geldi. Karşı taraf davacı … gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davalı kadın, yargılama sırasında adres değişikliğinde bulunmuş olup, yeni adresi olarak “Mutlu Mahallesi, 484 sokak 12/11 Mamak/Ankara” adresini 19.01.2015 tarihli dilekçesi ile mahkemeye bildirmiş olmasına rağmen mahkemece yetki itirazının reddine ilişkin ara karar davalının yeni adresine değil, yine mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır (7201 s. T.K. m.10/1). Davalı mahkemeye yeni tebligat adresi bildirdiğine göre bildirim tarihinden sonraki tebligatların bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan mernis adresine yapılması tebligatı geçersiz kılar. Kesin yetki kuralının söz konusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (HMK m. 116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır (HMK m. 117/3). Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder (HMK m. 164/3). Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararının ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmamaktadır. Davalı kadına yapılan yetki itirazının reddine dair ara karar tebliği geçersiz olduğundan davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. O halde mahkemece öncelikle yetki itirazının reddine ilişkin ara karar davalının yeni adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre (Tebligat Kanunu m. 21/2) tebliği ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden tebligatın doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılması usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönden incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.350.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp duruşmalı temyiz eden davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.04.2016(Salı)