YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22710
KARAR NO : 2015/23038
KARAR TARİHİ : 02.12.2015
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 05.05.2015 gün ve 19061-9176 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.
2-Yerel mahkemece, erkeğin açtığı boşanma davası ile kadının birleşen nafaka davasının yapılan yargılaması neticesinde taraflar eşit kusurlu kabul edilip, erkeğin boşanma davası kabul edilip kadının nafaka davası ise geliri olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiş, verilen karar davalı-davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmiştir. Davalı-davacı kadının temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde “Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece belirlenen kusurlu davranışları yanında, davacı-davalı erkeğin, eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği de anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı-davalı erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup, boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle (HUMK.m.438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı erkeğin kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; davalı-davacı kadının maddi ve manevi (TMK.m. 174/1 -2) tazminat taleplerinin reddî usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı-davacı kadın ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispat ettiğine göre; Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı tedbir nafakası davasının kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir” şeklindeki gerekçeyle yerel mahkeme kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına
karşı davacı-davalı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Dairemizce yapılan karar düzeltme incelemesi neticesinde; davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebi bulunmadığı gibi mahkeme de tazminatlara ilişkin bir hüküm kurmamıştır. Ne var ki bu hususun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı anlaşılmakla davalı-davacı erkeğin karar düzeltme isteminin kabulüyle, dairemizin 05.05.2015 tarih 2014/19061 esas 2015/9176 karar sayılı ilamının 2 nolu bendindeki bozma sebebinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı-davalı erkeğin karar düzeltme isteminin yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulüyle, Dairemizin 05.05.2015 tarih 2014/19061 esas 2015/9176 karar sayılı bozma ilamımın tazminatlara ilişkin 2 nolu bölümünün kaldırılmasına, davacı-davalı erkeğin mahkemece verilen kararın bütünüyle onanması isteğine yönelik karar düzeltme itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2015 (Çrş.)