YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1783
KARAR NO : 2016/13205
KARAR TARİHİ : 27.09.2016
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı ve Çeyiz Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; tazminatların miktarları, çeyiz eşyası davasının reddi, ziynet eşyası davasının reddedilen bölümü ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; davacı-davalı kadının boşanma davası ve fer’ileri, birleşen boşanma davasının reddi ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.09.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının ziynet eşyası davasının reddedilen bölümüne yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2- Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun davalı-davacı erkek de olduğu belirlenerek, davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulüne, davalı-davacı erkeğin birleşen boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı-davalı kadının da aşırı kıskanç olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının da az da olsa kusuru mevcut olup, davalı-davacı erkek de dava açmakta haklıdır. Açıklanan sebeple davalı-davacı erkeğin birleşen boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
b) Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde boşanmanın yanı sıra cins, nevi ve miktarını açıkladığı ziynet eşyalarının da davalı-davacı erkek tarafından .erkek adına ev almak için elinden zorla alındığını beyan ederek ,ziynetlerin bedeline hükmedilmesini talep etmiş, davalı-karşı davacı erkek ise ziynet eşyalarının değer ve miktar olarak daha az olduğunu belirtmiş ve ziynetlerin kadında olduğunu savunmuştur. Toplanan delillerden 11 adet bileziğin davalı-davacı erkek tarafından ev almak için bozdurulduğu anlaşılmakta olup, bu ziynetler dışında bedeli talep edilen eşyalarının davalı-davacı erkek tarafından kadından zorla alındığı kanıtlanamamıştır. Davalı-davacı erkek tarafından bozdurulan 11 adet bilezik yönünden ziynet eşyası davasının kabulüne karar vermek gerekirken , yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
c) Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde, boşanma ve ziynet eşyası taleplerinin yanı sıra çeyiz eşyasının iadesi talebinde de bulunmuştur.Davacı-davalı kadın çeyiz eşyası davası yönünden alınması gerekli nispi peşin harcı tamamlaması için mahkemece verilen sürede harcı tamamlamamıştır. Bu durumda mahkemece, Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul uygulanarak, verilen süreyi izleyen ilk oturum için bu talep yönünden açılan davayla ilgili dava dosyasının işlemden kaldırılmış sayılmasına ve daha sonraki üç ay içinde de harcı tamamlanarak yenileme dilekçesi verilmediğinden, Hukuk Muhakemeleri Kanunun 150. maddesi uyarınca “davanın açılmamış sayılmasına” kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “ret kararı” verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. maddesinin (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 2/a bendindeki bozma sebebine göre davacı-davalı kadının boşanma davası hakkında yeniden hüküm tesisi gerekli hale geldiğinden tarafların kadının boşanma davası ve fer’ilerine yönelik, 2/b ve 2/c bentlerindeki bozma sebeplerine göre davacı-davalı kadının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2016 ( Salı )