Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2018/1393 E. 2019/3772 K. 01.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1393
KARAR NO : 2019/3772
KARAR TARİHİ : 01.04.2019

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, velayet, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine dava tarihinden SGK’lı olarak çalışmaya başladığı tarihe kadar 200 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, yine davacı kadın lehine 12.500 TL maddi, 7.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 29.09.2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından; kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velayet, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile; ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek “Davalı vekilinin davacı kadın lehine bağlanan tedbir nafakasına ilişkin istinaf talebinin yukarıda açıklanan sebeple sınırlı olarak kabulüne, … 3. Aile Mahkemesi’nin 29/09/2017 tarih, 2016/618 e. – 2017/855 k. sayılı kararının 4. fıkrasında yer alan “Davacı için takdir edilen tedbir nafakasının davacının SGK’lı olarak çalışmaya başladığı tarihe kadar devamına” cümlesinin kaldırılarak “Davacı için takdir edilen tedbir nafakasının davacının SGK’lı olarak çalışmaya başladığı 2016 yılı 9. ayına kadar devamına” şeklinde DÜZELTİLMESİNE” karar verilmiştir. Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f.l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2)
SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 3. bendin tamamen çıkarılmasına, yerine 3. bent olarak “Davalı vekilinin davacı kadın lehine bağlanan tedbir nafakasına ilişkin istinaf talebinin yukarıda gösterilen sebeple sınırlı olarak kabulüne, “Davacı için takdir edilen tedbir nafakasının davacının SGK’lı olarak çalışmaya başladığı 2016 yılı 9. Ayına kadar devamına” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.
01.04.2019 (Pzt.)