YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4618
KARAR NO : 2018/14355
KARAR TARİHİ : 11.12.2018

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Maddi-Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; 21.05.2018 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Mahkemece 21.05.2018 tarihli ek karar ile; davalı erkeğin temyizinin süresinde olmadığından bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de; dosyadaki belgelerden gerekçeli kararın davalı tarafa 20.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalının ise 07.05.2018 tarihinde yasal süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı erkeğin temyizi süresinde olduğundan mahkemenin 21.05.2018 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak temyiz dilekçesinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.
2- Asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Mahkemece kısa kararda davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlara faiz hükmedilmediği halde, gerekçeli kararda kadın lehine hükmedilen tazminatlara yasal faiz uygulanmasına karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
SONUÇ: Temyiz talebinin reddine ilişkin 21.05.2018 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2018(Salı)