YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4916
KARAR NO : 2019/3144
KARAR TARİHİ : 20.03.2019

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
DAVACI-DAVALI : …
DAVALI-DAVACI : …
DAVA TÜRÜ : Tazminat-Yoksulluk Nafakasının Arttırılması-Kaldırılması
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından manevi tazminat, yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davacı-davalı kadın boşanma davasından sonra maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasının artırılmasını talep etmiş; davalı-davacı erkek ise birleşen dava ile yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir. İlk derece mahkemesi tarafından kadın lehine maddi ve manevi tazminata ve yoksulluk nafakasının arttırılmasına karar verilmiştir. Davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, bölge adliye mahkemesi, tazminatların miktarına ve kadının yoksulluk nafakasının arttırılması talebinin kabulüne yönelik erkeğin istinaf taleplerinin kabulüne karar vermiş, bölge adliye mahkemesi kararı, davacı kadın tarafından; maddi ve manevi tazminatlar, yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında vekalet ücreti yönlerinden temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesi 14.05.2018 tarihli ek karar ile istinaf incelemesi yapılan maddi tazminata ilişkin hüküm yönünden reddedilen maddi tazminat tutarı karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 41.530 TL’yi aşmadığından bahisle kadının maddi tazminata yönelik temyiz talebinin reddine karar vermiş, sair temyiz talepleri yönünden temyiz incelemesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. Yapılan temyiz incelemesinde davacı-davalı kadının erkeğin reddedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında kadın lehine vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle istinaf talebi olmaması sebebiyle bu yönden hükmün kesinleştiği ve artık temyiz konusu yapılamayacağı anlaşılmıştır.
2-Davacı kadının manevi tazminata yönelik temyiz talebi ise; temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, davacı-davalı kadın tarafından temyiz isteminde bulunulan bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun madde 3 62/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.
20.03.2019 (Çrş.)