YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6162
KARAR NO : 2019/6217
KARAR TARİHİ : 16.05.2019
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 21/06/2018 gün ve 2016/20401 – 2018/7872 sayılı ilamıyla ilgili davacı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının (TMK m. 166/1) yapılan yargılaması sonunda mahkemece davalı erkeğin, eşinin akrabalarını evinde görmek istemediği, bunu davranışlarıyla ve söylemek suretiyle belli ettiği, davalının, eşine bir düşmanmış gibi davrandığı, eşine ve çocuklarına varlık içinde yokluk çektirdiği gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, verilen karar davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.06.2018 tarih 2016/20401 esas 2018/7872 karar sayılı ilamı ile davalı erkeğin, kadına düşmanmış gibi davrandığının ispatlanamadığı, davalı erkeğin boşanmaya neden olan diğer kusurlu davranışlarının ise davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte bulunmadığından, kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığından bahisle bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir. Davacı kadın tarafından manevi tazminat yönünden karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde, davalı erkeğin eşinin akrabalarını evinde görmek istemediği bunu davranışlarıyla ve söylemek suretiyle belli ettiği anlaşılmaktadır.
Bu durum kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olup Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına olumuştur. Ne varki ilk inceleme sırasında yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. Bu itibarla davacı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama bozma ilamının manevi tazminat yönünden bozmaya ilişkin 2. bendinin kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı erkeğin bozma sebebine göre inceleme dışı kalan manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri uyarınca davacı kadının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.06.2018 tarih, 2016/20401 esas ve 2018/7872 karar sayılı onama bozma ilamının manevi tazminat yönünden bozmaya ilişkin 2. bendinin KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2019 (Prş.)