YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1501
KARAR NO : 2019/8401
KARAR TARİHİ : 09.09.2019
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09/09/2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı … ile vekili Av. … geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı … ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulmasının sonuca etkili olmadığının, ortak çocuk… 21.08.2000 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğunun, bu çocuk lehine hükmedilen nafakanın ergin olduğu tarihte kendiliğinden ortadan kalktığının anlaşılmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükmün taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 30.10.2017 tarihli ilamı ile kadın yararına maddi tazminat miktarı az bulunarak, hüküm bu yönden de davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, yeniden maddi tazminat yönünden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere bozmanın amacına uygun olmamıştır. Kadın yararına hükmedilen maddi tazminat miktarı yine azdır. O halde Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50. ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminata (TMK M.174/1) hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2019 (Pzt.)