YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3667
KARAR NO : 2019/8389
KARAR TARİHİ : 09.09.2019
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından taraflar eşit kusurlu kabul edilerek karşılıklı tazminat taleplerinin reddine ve kadına yoksulluk nafakası ödenmesine hükmedilmiş ve hükme karşı davalı-davacı kadın istinaf kanun yoluna başvurmuştur. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilen esastan ret kararının gerekçesinde; davacı-davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığının sabit olmadığı, davalı-davacı kadının da eşine birçok defa başkalarının yanında hakaret ettiği ve evlilik birliğinden kaynaklanan sorumlulukları yerine getirmediği, kadının erkeğe göre ağır kusurlu olduğu ancak istinaf kanun yoluna kadın tarafından başvurulması nedeniyle başvurunun esastan reddine karar verildiği belirtilmiştir.
Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; her ne kadar istinafa gelen kadının aleyhine olacak şekilde erkekten fiziksel şiddet vakıası çıkarılmışsa da; davacı-davalı erkeğin istinafa gelmemiş olması nedeniyle kesinleşen kusurlu davranışları yanında, davalı-davacı kadının da eşine toplum içinde birçok kez ilk derece mahkemesinin kabulünde olduğu üzere ağır hakaretlerde bulunduğu ve evlilik birliği yükümlülüklerini yerine getirmediği; kabul edilen ve gerçekleşen bu kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde kadının ağır kusurlu olarak kabulü doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir HMK m. 370/2).
SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının, kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2019 (Pzt.)