YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4979
KARAR NO : 2019/11210
KARAR TARİHİ : 11.11.2019
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30/04/2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı … vekili Av. … ile karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı … vekili Av. … geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 13. bendinde vekalet ücretinin “Davacı-karşı davalı kadından alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesi” şeklinde yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının, vekalet ücretinin davalı-karşı davacı erkek lehine hükmedildiğinin anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-karşı davalı kadın tarafından zina( TMK m.161), olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile boşanma ( TMK m. 166/1), davalı -karşı davacı erkek tarafından ise pek kötü ve onur kırıcı davranış ( TMK m. 162) ve evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile boşanma ( TMK m. 166/1) talep edilmiş,ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, dava ve karşı davanın Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi gereğince kabulü ile tarafların TMK 166/l.maddesi uyarınca boşanmalarına, kadının zina, erkeğin pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayanan boşanma talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ergin olduğundan velayeti ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuğa bağlanan nafakanın ergin olması nedeniyle kaldırılmasına, taraflar eşit kusurlu olduğundan tarafların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, verilen karar taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, davalı-karşı davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı-karşı davalı kadının kusur tespiti ile lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmemesine yönelen istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının
tümüyle kaldırılmasına, kadının zinaya dayalı boşanma talebi ile erkeğin pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı boşanma taleplerinin ayrı ayrı reddine, tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1-2 maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocuk reşit olduğundan karar verilmesine yer olmadığına, çocuk lehine bağlanan nafakanın reşit olduğu tarih itibari ile kaldırılmasına, kadın lehine 20.000 TL maddi tazminat ve 20.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, davalı-karşı davacı erkek ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışlarının yanında davalı-karşı davacı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, eşine ait eşyaları yaktığı da anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilemez. Türk Medeni Kanunu’nun 174/1-2. maddesi koşulları davacı-karşı davalı kadın lehine oluşmamıştır. Hal böyle iken yanılgılı kusurlu belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin, Oya’dan alınarak Doğan’a verilmesine, aşağıda yazılı harcın Oya’ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Doğan’a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2019 (Pzt.)