Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2020/2200 E. 2020/3022 K. 15.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2200
KARAR NO : 2020/3022
KARAR TARİHİ : 15.06.2020

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması – Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı şirket tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;
Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam haremin dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.
Hükmü temyiz eden davalı şirketten temyiz harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesinin yollaması ile 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine iadesi gerekmektedir.
2-Davalı …’e yapılan temyiz başvuru dilekçesinin tebligatı aynı konutta birlikte oturduğunu beyan eden … imzasına tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. … iş bu davada davacı olduğu için davalı … ile hasım durumundadır. Tebligat Kanunu’nun 39. maddesine göre hasma tebligat yapılamaz. Açıklanan nedenle adı geçen davalı …’e yapılmış olan temyiz başvuru dilekçesinin tebliği usulsüzdür.
SONUÇ: Dosyanın yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2020 (Pzt.)