YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4219
KARAR NO : 2020/4889
KARAR TARİHİ : 20.10.2020
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Yoksulluk Nafakasının Artırılması-Tedbir/Yoksulluk Nafakalarının Kaldırılması ya da İndirilmesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kadının davasında verilen karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı-karşı davalı kadın tarafından lehine hükmolunan yoksulluk nafakasının artırılması, davalı-karşı davacı tarafından ise kadın yararına hükmolunan tedbir ve yoksulluk nafakalarının kaldırılması ya da indirilmesi istemine ilişkin olarak açılan karşılıklı davaların yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince, davanın kadın tarafından açılan yoksulluk nafakasının artırılması istemli tek dava olarak görülerek derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükme karşı her iki tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesi, derdestlik itirazına konu edilen tarafların karşılıklı olarak aralarında görülen boşanma davalarında yoksulluk nafakası yönünden verilen karar kesinleşmediğinden bu konuda karar verilemeyecek ise de; tedbir nafakasının artırımı yönünden yerel mahkemede inceleme yapılarak, bu açıdan derdestlik olup olmayacağı tartışılmaksızın asıl dava yönünden verilen ret kararının doğru olmadığı gerekçesi ile esas hakkında karar vermek üzere ve davalı-karşı davacı tarafın karşı davası yönünden ise; Harçlar Kanunu 30- 32. maddeler kapsamında işlem yapmak ve usul hükümlerine uygun karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1- a-6. maddesinde, mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiç biri, toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-a-6 maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar kesin niteliktedir. Bu sebeple davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.20.10.2020 (Salı)