Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2021/8146 E. 2021/9473 K. 13.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8146
KARAR NO : 2021/9473
KARAR TARİHİ : 13.12.2021

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz, parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar ”72.070 TL.” olarak belirlenmiştir.
Hüküm altına alınan ziynet alacağının miktarı, karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesi karan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davalı-karşı davacı erkeğin temyiz dilekçesinin ziynet alacağı davası yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı erkeğin boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının kusur belirlemesine yönelik istinaf talebi olmadığı halde erkeğin ilk derece mahkemesince belirlenen kusurlarına ek olarak erkeğe bölge adliye mahkemesince “davacı kadının çocuklarının davalı erkek tarafından istenmediği, evden ayrılmalarından sonrada görüşmelerinin sorun yapıldığı ayrıca evliliğin son yıllarında artan sorunlar ile eş değer olarak davalı erkeğin birlik görevlerini, evin bakımını eve sürekli geç gelerek ihlal ettiği” kusurlarının yüklenmesinin doğru olmadığı, ancak ilk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 13.12.2021 (Pzt.)