YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6867
KARAR NO : 2013/10548
KARAR TARİHİ : 21.11.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Kartal 4. As.Huk.Mah.)
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı Hazine, … İlçesinde bulunan 5 pafta 582 parsel numaralı 2430,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın 7/28 hissesi davalıların murisi … adına kayıtlı olduğunu, yörede 1985 yılında yapılan çalışmalarda 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman tahdidi dışına çıkarıldığını belirterek dava konusu taşınmazda …’un 7/28 hissesinin iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Diğer yandan; davacı, Hazine … İlçesinde bulunan 5 pafta 582 parsel numaralı 2430,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 1985 yılında yapılan çalışmalarda 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman tahdidi dışına çıkarıldığını belirterek tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiyle Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/147 Esas sayılı dosyasında dava açmıştır.
Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesince; davalılardan … hakkında açılan davanın TMK.’nun 28. maddesi uyarınca ölü kişi aleyhine açılmış olmakla reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne ve dava konusu parselin bu davalılar adına olan tapu paylarının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.10.2011 tarih ve 2011/7297 E. – 2011/11119 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyulduktan sonra davanın 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/143 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş,
Mahkemece; 6292 sayılı Kanun gereğince tapu kayıtları üzerindeki 2/B şerhleri kendiliğinden geçersiz sayıldığından ve davanın konusu kalmadığından hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 15.08.1985 tarihinde yapılan ve 15.08.1986 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 6292 sayılı Kanun gereğince sonuçlandırılan bu tür davalarda yargılama giderlerinin tarafların üzerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerekirken ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen “Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen “Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince de davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3 ve 5. paragraflarının kaldırılarak, yerine “davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.