YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16975
KARAR NO : 2017/4721
KARAR TARİHİ : 30.05.2017

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
… mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 3 sayılı parsel 1.020,00 m2, yüzölçümü ile kargir evi olan bağ vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişi adına tapuda kayıtlı olup, beyanlar hanesinde 26.01.1994 tarihli 1. derece korunması gerekli tabiat varlığıdır şerhi bulunmaktadır; 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu neticesinde tamamı orman sınırları içerisinde kalmıştır.
Davacı … Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; … Belediyesinin İmar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan orman kadastro çalışmaları neticesinde orman sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde işbu dosya yönünden çekişmeli 396 ada 3 sayılı parsel kalmıştır.
Mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı … Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir
Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur, ancak dava konusu taşınmaz yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde usulünce işlemler yapılması amacıyla dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değilsede bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükümde yeralan “2” numaralı bendin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.