YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/166
KARAR NO : 2017/5308
KARAR TARİHİ : 13.06.2017
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
… ili, … ilçesi, … mahallesinde 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 68 parsel 4.259,00 m2, 396 ada 69 parsel 5.730,00 m2 yüzölçümlü taşınmazlar bağ vasfıyla 396 ada 71 parsel 7.558,00 m2 yüzölçümü ile kargir evi olan bağ vasfıyla davada taraf olmayan gerçek kişiler adına tapuda kayıtlı olup taşınmazların beyanlar hanesinde ”2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre” Karayolları Genel Müdürlüğü lehine 03.09.1991 tarihli şerh bulunmaktadır.
Davacı … Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; … Belediyesinin İmar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan … kadastro çalışmaları neticesinde … sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde çekişmeli 396 ada 68, 69 ve 71 sayılı parseller iş bu dosya esasına kaydedilmiştir.
Mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı … Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir
Dava, … tahdidine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen … kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur ancak, dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; kararda yeralan 2 numaralı bendin çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/06/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.