Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2017/3634 E. 2018/1596 K. 28.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/3634
KARAR NO : 2018/1596
KARAR TARİHİ : 28.02.2018

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili site yönetimi tarafından, ödenmeyen ortak gider alacaklarının tahsili amacı ile davalı borçlu aleyhine, İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğünün 2014/26101 Esas sayılı dosyası ile icra takibine başlandığını, borçlunun bu takibe haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini beyan ederek, davalı borçlunun takibe yönelik yapmış olduğu itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; 24/09/2013 tarihli kat malikleri kurul toplantısında ve sonrasındaki Kasım 2013 ile Ocak 2016 dönemine ait işletme projesinde 2014 Eylül – 2014 Aralık aylarında aylık 159,00 TL üzerinden aidat tahsiline karar verildiği, söz konusu kat malikleri kurul kararının halen geçerli olduğu, kiracı olan davalının KMK’nın 22. madde çerçvesinde ortak gider payı bedelinden sorumlu olduğu, davalının sunduğu dekontların takip öncesi ve dava sonrası döneme ilişkin olduğu, icra dosyasına yansıyan bir ödemenin de olmadığı bu nedenle icra dairesince düzenlenen son kapak hesabı dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; kat mülkiyetinden kaynaklı ortak giderin ödenmemesine bağlı yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptal edilmesi istemine ilişkindir.
İcra takibine ve temyize konu edilen asıl alacak miktarı 534,00 TL olup, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL’lik temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 2.080,00 TL’yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.