YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2338
KARAR NO : 2019/3570
KARAR TARİHİ : 21.05.2019

……

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ortak gider alacağının tahsiline yönelik takibe itirazın iptalini ve icra tazminatına karar verilmesini istemiş, mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyanın geri çevirme kararı üzerine taraflarca, dava konusu sitenin tek parsel üzerinde kurulu olduğunun bildirildiği, dosyaya getirtilen yönetim planının 2. maddesinde hüküm bulunmayan hallerde Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanacağının düzenlendiği, Kat Mülkiyeti Kanununun 28. maddesine göre yönetim planının bütün tarafları bağlayıcı sözleşme hükmünde olduğu, Kanunun 33. maddesinde ise gayrimenkulün bulunduğu yer mahkemesinin yetkisinin kesin yetki olarak düzenlendiği, dava konusu sitenin dava ve temyiz dilekçeleri ile karar defteri başlığında 114 ada 2 parsel (4 parsel) 115 ada olarak belirtildiği, aynı sitenin Dairemizden daha önceden geçen 2017/3839 E.- 2017/6682 K. – 2017/3840 E.- 2017/6681 K. – 2017/4001 E.- 2017/5070 K. sayılı dosyalarında sitede yapının tamamlanmış ve fiilen 2/3’ünün oturma şartının gerçekleşmemiş olduğu gerekçesiyle sulh hukuk mahkemelerince verilen görevsizlik kararlarının onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece öncelikle görev yönünden, takip konusu alacakların doğduğu tarih itibariyle sitenin birden fazla ada veya parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, yapıların tamamlanmış ve fiilen 2/3’ünün oturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak görevli olduğunun anlaşılması halinde, davada sitenin (taşınmazların) bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğunun kabulü ile tarafların tüm delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.