YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1676
KARAR NO : 2017/1014
KARAR TARİHİ : 28.02.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet
1-) Sanık … Keleş hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;
22.12.2011 tarihli Vergi suçu raporu ve bu rapor dayanak alınarak düzenlenen Istanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 26.12.2011 tarihli mütalaasının şirket müdürü olan sanık … hakkında düzenlendiği, sanık … hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK’nun 367. maddesi gereğince sanık hakkında ‘defter ve belge ibraz etmeme’ suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ilgili Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığı’ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2-) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;
Dosya kapsamına göre; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının 05.12.2011 tarihinde sanığın ortağı ve eşi olan…’e usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, buna rağmen istenilen defter ve belgelerin şirket müdürü olan sanık … tarafından 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme elemanına ibraz edilmediği, defter ve belge ibrazı istemini içerir yazının tebliğ edildiği tarihte işyerinin faal olmadığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen “defter ve belge ibraz etmeme” suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, diğer sanık …’e yapılan tebligattan sanık …’in haberdar olduğunu kabule yetecek delil elde edilemediği biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile sanığın beraatine hükmolunması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.