Yargıtay Kararı 21. Ceza Dairesi 2016/2003 E. 2017/1460 K. 21.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2003
KARAR NO : 2017/1460
KARAR TARİHİ : 21.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı ve mahkemece bu konuda herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından bu suçlara ilişkin olarak zamanaşımı süresi içinde mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1) Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
2) Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Sanık hakkında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın müdürü olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda suça konu faturaları düzenleyen firmaların hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde tespitlerin bulunduğu vergi tekniği raporlarının var olduğunun belirtilmiş olması fakat sanığın suça konu faturaların sahte olmadığını belirterek suçlamaları kabul etmemiş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespiti açısından; öncelikle sanıktan suça konu sahte olduğu iddia edilen faturalara ilişkin olarak ödeme belgeleri, sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri vb. Belgeler bulunup bulunmadığının sorulması varlığı halinde dosyaya intikalinin sağlanması, katılan kuruma müzekkere yazılarak, suça konu faturaları düzenleyen sekiz farklı firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarından dosyada bulunmadığı anlaşılan dört farklı firmaya ilişkin olarak düzenlenen vergi tekniği raporlarının tamamının ve eklerinin istenmesi, suça konu faturaları düzenleyen firmaların yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp açılmadığı, açılmışsa dava dosyalarının celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve kullanılan faturaların sahteliğini belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.