YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/11158
KARAR NO : 2010/8246
KARAR TARİHİ : 12.07.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmiş olduğundan maluliyet oranının tespiti ile 01.05.2005 tarihinden itibaren aylığın tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R
Davacı, maluliyet oranının tespiti ile maluliyet aylığının kesildiği 1.5.2005 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasını talep etmiştir.
Mahkeme, davacının çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediğinden maluliyet aylığının yeniden bağlanması istemini red etmiştir.
17.4.2008 tarihli 5754 sayılı Kanun’un 13. maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun’un 25. maddesinde, çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapmayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği tespit edilen sigortalının malul sayılacağı öngörülmüştür.
Davacıya 1.8.2003 tarihinde maluliyet aylığının bağlandığı, kontrol muayenesi sonucunda maluliyetinin 2/3 oranında olmadığı belirlenerek 30.4.2005 tarihinde aylığının kesildiği, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan inceleme sonucunda Kurulun 24.2.2006 tarihli kararı ile davacıdaki maluliyetin 2/3 oranında olmadığının tespit edildiği, davacının maluliyetin belirlenmesi için açtığı dava sonucunda mahkemenin konuyu Adli Tıp Kurumu’na götürdüğü, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 25.2.2009 tarihli raporu ile de maluliyetin 2/3 oranında bulunmadığının saptadığı görülmüştür.
506 sayılı Yasa’nın 53. maddesi maluliyet için çalışma gücünün en az 2/3’ünü kaybetmiş olmayı düzenlerken, 5510 sayılı Yasa’nın 25. maddesi bu düzenlemeyi değiştirerek, maluliyet için çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünün kaybedilmesi gerektiğini öngördüğünden, 5510 sayılı Yasa’nın 26/b maddesindeki diğer aylık koşulları mevcut olan davacı hakkında lehe olan, yukarıda belirtilen değişiklik dikkate alınmaksızın sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş, davacının çalışma gücünün en az %60’ının veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünün kaybolup kaybolmadığının ve başlangıç tarihinin öncelikle Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde Adli Tıp Kurumundan sorularak alınacak cevaba göre bir karar verilmesinden ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.