Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2010/8384 E. 2012/2984 K. 06.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8384
KARAR NO : 2012/2984
KARAR TARİHİ : 06.03.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/10/2000-30/04/2002 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 15/10/2000-30/04/2002 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 15/10/2000-30.04.2002 tarihleri arasında sürekli çalıştığının ve davacının ücretlerinin 01/07/2001 tarihine kadar aylık net 350,00 TL, 01/07/2001-01/01/2002 tarihleri arasında aylık net 400,00 TL ve 01/01/2002-30/04/2002 tarihleri arasında aylık net 440,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği, Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş ictihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olan bu tür davalarda çalışma olgusu hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Kanunun madde. 3 B ve D de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır.
Somut olayda ,davalı işyerinden 05/11/2000 ve 10/12/2001 tarihlerinde davacının işe girdiğine ilişkin bildirgelerin Kuruma verildiği, 2000/3. döneminde 56 gün, 2001/1 ve 2. dönemlerinde 120’şer gün ve 2001/3. döneminde 117 gün çalışmasının Kuruma bildirildiği, dinlenen tanıkların davacının iddialarını doğrulaması karşısında,davacının 15/10/2000-30/04/2002 tarihleri arasındaki ücretinin yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılacak iş, davaya konu döneme ait davacının ve diğer işçilerin ücret ödeme belgeleri veya davacıya banka kanalıyla ücret ödemesi yapıldığı belirlenir ise banka kayıtlarınının tamamını getirtmek, asgari ücreti araştırılıp değerlendirmek, dosya içerisinde yer alan delil ve belgeler ile birlikte değerlendirilerek davacının 15/10/2000-30/04/2002 tarihleri arasındaki ücretini belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu’nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.