YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/1307
KARAR NO : 2012/16670
KARAR TARİHİ : 08.10.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVALILAR :
Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 09/12/1960 olduğunun ve 03/03/2006 tarihli tahsis talep tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un tüm, davalı …’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava; davacının sigortalılık başlangıcının 09.12.1960 olarak tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece; davanın kabulü ile davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 09.12.1960 olduğunun tespitine ve 01.04.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyeri tarafından davacı adına düzenlenen 09.12.1960 tarihli işe giriş bildirgesi ve davacının davalı işyerinden 01.01.1961 tarihinde ayrıldığına dair davalı işyerince düzenlenen belge mevcut olduğu, davalı işyerinin Kasım 1960 – Şubat 1962 arası kayıtlarının 21.04.1962 tarihinde Kurum tarafından teftiş edildiği, raporda; prim bordrolarında yanlışlık yapıldığının, prim ödeme gün sayılarının cari ay ücreti ile ilgili tediyelerinden 30 gün üzerinden tanzim edilmekle beraber müteakip ayda tediye edilen ücret mahiyetindeki kazançlar için de ayrıca yine günlü bordro tanzim edildiğinin, bu durumun ise fuzuli yere prim ödeme gün sayılarının artmasına sebebiyet verdiğinin bildirildiği, bu rapora istinaden davacının 1960 yılı 12. ay içerisindeki çalışmalarının iptal edildiği, ancak yeniden bordro düzenlenmediği, davacıyla birlikte davalı işyerinde çalıştığını beyan eden tanıkların davacı iddialarını doğruladıkları, 03.03.2006 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının 73 yaşında olduğu ve 3761 gün hizmeti bulunduğu anlaşılmaktadır.
Somut olayda; davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 09.12.1960 olarak tespiti ile 01.04.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya uygun ise de yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sadece davalı …’in sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle ile HUMK’un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 5. bendi silinerek yerine “ Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, ayrıca hüküm fıkrasının 6. bendi silinerek yerine “Davacı tarafından sarf edilen toplam 203.60 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan … Gen. Müd.’ne yükletilmesine 08/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.