YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/13866
KARAR NO : 2013/3353
KARAR TARİHİ : 26.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/2005-22/03/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 1.7.2005 – 22.3.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının 26.7.2005 – 22.3.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine, alınması gerekli 18,40 TL harçtan başlangıçta alınan 15,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.80 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irad kaydına, davacı tarafından yapılan toplam 94,70 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Davacının, 01.7.2005 – 22.3.2006 tarihleri arasında hizmet tespiti talebine rağmen, Mahkemece 26.7.2005 – 22.3.2006 tarihleri arasında hizmet tespitine karar verildiği, buna göre kısmen red kararı verilmesine rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, yargılama giderlerinin tamamının davalılara yükletildiği ve 5502 sayılı Yasa’nın 36. maddesine aykırı olarak davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun harç ödemekle yükümlü kılındığı görülmüştür.
Mahkemece kısmi red nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi, yargılama giderinin tamamının davalılara yükletilmesi ve harçtan muaf olduğu halde Kurumun harçla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmek, davalı Kurumun harçtan sorumluluğuna ilişkin kısmı çıkarmak ve yargılama giderinden kısmen redde göre davacının sorumlu olduğunu belirtmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
a) Hüküm fıkrasının, harca ilişkin 3. bendindeki, “davalılardan” sözcüğünün silinerek, yerine “davalı işverenden” sözcüklerinin yazılmasına,
b)Yargılama giderlerine ilişkin 4. bendinin tamamen silinerek, yerine “Davacı tarafından yapılan ilk dava masrafı 44,70 TL, davetiye giderleri 25,00 TL, müzekkere giderleri 25,00 TL olmak üzere toplam 94,70 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 80,00 TL’nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,
c) Ayrı bir bent olarak “Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.100,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda … temyiz harcının temyiz edenlerden Opet Bena İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti.’ye yükletilmesine, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.