YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/2450
KARAR NO : 2012/21187
KARAR TARİHİ : 26.11.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/1986-01/10/1990 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanuna tabi Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.1.1986-1.10.1990 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım bağkur sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 6.3.1986 tarihli giriş bildirgesine istinaden Kurumca resen 1.1.1986 tarihi itibarı ile tarım bağkur tescilinin yapıldığı, 1987/3. döneminde 90 gün, 1988/1. döneminde 120 gün, 2.döneminde 60 gün 506 Sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, muhtarlıktan Kuruma bildirilen yazıda davacının 30.9.1990 tarihinden sonra tarımsal faaliyetine son verdiğinin bildirilmesi üzerine 1.10.1990 tarihi itibarı ile terk işlemi yapıldığı, 17.2.1995 tarihli Kurum yazısı ile davacıya tarım bağkur sigortalılığına 1.10.1990 tarihi itibarı ile terk işleminin yapılmış olup 8.830,00 TL prim borcunu 31.3.1995 tarihine kadar ödemesi gerektiğinin bildirildiği, davacının prim borcunu 21.3.1995 tarihinde ödediği anlaşılmaktadır.
Davacıyı uyuşmazlık konusu sürede sigortalı olarak kabul eden Kurumun buna göre primleri tahsil etmesi, uzun süre kullanması, karşısındakine sigortalılığın devam ettiği yolunda yıllarca güven verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık sürelerini iptal etmesi TMK.’nun 2. maddesinde ifadesini bulan iyi niyetten ve sosyal güvenlik ilkelerinden uzaktır.
Davacının 1.1.1986-1.10.1990 tarihleri arasında zirai faaliyetini devam ettirdiğine karine olan kayıtlarının bulunmadığından sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır. Ne var ki, uyuşmazlık konusu dönem olan 1.1.1986-1.10.1990 tarihleri arasına ilişkin primleri tahsil edilmiş ve davalı Kurum tarafından uzun süre kullanılmış olduğundan Kurumun bu dönem içinde yer alan süreyi iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağından bu dönem içinde kalan ve kurum tarafından kabul edilmeyen 1.1.1986-1.10.1990 tarihleri arasındaki süreyi sigortalılık süresi olarak kabul etmek gerekir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
26.11.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.