YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/18548
KARAR NO : 2012/17581
KARAR TARİHİ : 16.10.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R
HUMK’nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00-YTL’yi geçmesi gerekir.
HUMK’na 5236 sayılı Yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca … Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”
2009 yılında bu parasal sınır 1.400,00 TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 04.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen … Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 2,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2010 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.430,00. TL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, dava konusu 2010/13892 sayılı takip dosyasında 05/02/2010 tarihli 2006/11-2008/3 dönemi damga vergisi borcu için düzenlenen ödeme emrinin 346,32 TL, aynı tarihli 2008/4-2009/9 dönemi damga vergisi borcu için düzenlenen ödeme emrinin 620,07 TL, yine aynı tarihli 2009/10-2009/12 dönemi damga vergisi borcu için düzenlenen ödeme emrinin 647,01 TL meblağlı olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE,16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.