Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2012/5917 E. 2012/5641 K. 10.04.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5917
KARAR NO : 2012/5641
KARAR TARİHİ : 10.04.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.10.1979 olduğunun ve emeklilik tahsis talebinin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.10.1979 olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının 01.10.1979 tarihinde bir gün sigortalı çalıştığının tespiti ile emeklilik tahsis talebinin kabul edilerek işlemlere devam edilmesi ile ilgili talebinin tespit kararından sonra Kuruma yapılacak başvuru sonrası çıkarılacak bir muaraza olması durumunda değerlendirileceği bu nedenle davacının bu talebinde hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.
Davacının 01.10.1979 tarihinde bir gün çalıştığının tespitine ilişkin verilen karar yerinde ise de hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi isabetli değildir.
Gerçekten davacının tespit edilen sigortalılık başlangıç tarihine göre yaşlılık aylığı koşulları değişeceğinden sigortalılık başlangıcı 01.10.1979 tarihi kabul edilerek yaşlılık aylığı koşulları değerlendirilip sonucuna göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.