Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2013/1799 E. 2013/3454 K. 27.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/1799
KARAR NO : 2013/3454
KARAR TARİHİ : 27.02.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, 31/07/1961-31/01/1983 tarihleri arası geçen çalışmaları nedeniyle kendilerine emekli ikramiyesi ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacıların murisi olan …’ın 31.07.1961-31.01.1983 tarihleri arasında 5434 sayılı Kanun kapsamında geçen çalışmaları nedeniyle davacılara emeklilik ikramiyesi ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının talep halinde yetkili ve görevli … İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 114/1-b maddesine göre “yargı yolunun caiz olması” dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.
Somut olayda, uyuşmazlığın idari yargıda görülmesi gerektiğine dair mahkeme gerekçesi yerinde ise de 6100 sayılı HMK’nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan “yargı yolunun caiz olmaması” nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken … şekilde görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının talep halinde yetkili ve görevli … İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan hüküm fıkrasının (1.) bendinin tümüyle silinerek yerine,
“1) 6100 sayılı HMK’nın 114/1-b maddesine göre yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle DAVANIN USULDEN REDDİNE,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda … temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27/02/2013 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.