Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2014/3866 E. 2014/26199 K. 04.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3866
KARAR NO : 2014/26199
KARAR TARİHİ : 04.12.2014

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Alman Rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıç tarihi olarak tespitine, talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının Alman Rant sigortasına giriş tarihi olan 27/03/1973 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıç tarihi olarak tespiti ve talep tarihini takip eden ay başı olan 01/04/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına müstahak olduğunun tespiti ile birikmiş aylıkların fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL’sinin tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının sigorta başlangıç tarihinin 27/03/1973 olduğunun ve davacıya 01/04/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, birikmiş aylıkların faizi ile birlikte tespiti istemi konusunda vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Davacı vekili 23.12.2013 tarihli celsede birikmiş aylıkların miktar olarak tespiti ile 1.000,00 TL’nin tahsiline ilişkin taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiş olup davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen kendisini vekille temsil eden davalı SGK yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve Yasa’ya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükme yeni bir bent eklenerek “Davalı Kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT’ye göre hesaplanan 1.320,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.