Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2015/12971 E. 2016/6437 K. 11.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12971
KARAR NO : 2016/6437
KARAR TARİHİ : 11.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
2-….
Vek.Av. …

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı taraf vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;
2- Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 20/01/2004-11/09/2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak ve en son 5.291 TL ücret ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kabulü ile “ davacı Kimlik Numaralı …’ın SGK’ya bildirilmeyen 66 çalışma gününün olduğunun, 20/01/2004-16/09/2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı nezdinde sigortalı işçi olarak çalıştığının ve davacının SGK’ya eksik bildirilen ücretinin bulunmadığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine”, hüküm kurulmuştur.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına düzenlenen 26/10/2005 ve 09/10/2009 tarihli işe giriş bildirgelerinin davalı işyerince düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, 2004/05-16/09/2013 tarihleri arasında davalı işyerince ve davalı işletmenin ortaklarına ait diğer iş yerlerince davacı adına kesintili olarak ve 30 günden az olmak üzere davalı Kurum’a hizmet bildiriminde bulunulduğu, ihtilaf konusu dönem davalı işyerine ait ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının getirtildiği, aynı zamanda davalı işyeri çalışanı olan davacı ve davalı tanıklarının duruşmalarda dinlendiği, yargılama esnasında alınan 20/01/2015 havale tarihli bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.
Somut olayda; davacıya ait hizmet cetveli incelendiğinde 2009 yılı için; 18/08/2009 tarihli işyerinden çıkış kaydının ve 09/10/2009 tarihli işe giriş bildirgesi ile işyerine giriş kaydının bulunduğu ve toplam olarak davalı işyerince davacı adına davalı Kurum’a bildirilen hizmet süresinin 311 gün olduğu, bu takdirde davacı adına Kurum’a eksik olarak bildirilen hizmet süresinin imzalı ücret bordroları ve puantaj kayıtları göz önünde bulundurulduğunda 30 gün olduğu anlaşılmakla Mahkemece hükme esas alınan 20/01/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, 20/01/2004-16/09/2013 tarihleri arasında davalı Kurum’a eksik olarak bildirilen hizmet sürelerinin hesaplandığı, hesaplama yapılırken ise 2009 yılı için Kurum’a davacı adına eksik bildirilen hizmet gün sayısının 4 gün olarak tespit edildiği, duruşmalarda dinlenen tanık beyanları ile davacının davalı işyeri nezdinde geçen sürekli çalışmasının kanıtlandığı ve buna göre 2009 yılı dönemi için 30 günlük eksik bildirilen hizmet süresinin hesaplamalara dahil edilmeden sonuca gidildiği görülmektedir. Mahkemece 2009 yılı dönemi için davalı işyerince davacı adına Kurum’a 30 günlük eksik bildirilen hizmet süresinin de Kurum’a bildirilmesi gerektiğinin tespitinin hükümde belirtilmemesi hatalı olmuştur.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına (1) numaralı bendin silinerek yerine “davacı 15160353408 TC Kimlik Numaralı …’ın SGK’ya bildirilmeyen 96 çalışma gününün olduğunun, 20/01/2004-.16/09/2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı Nezdinde sigortalı işçi olarak çalıştığının ve davacının SGK’ya eksik bildirilen ücretinin bulunmadığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ve davalılardan ….’a yükletilmesine,

11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.