YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/992
KARAR NO : 2016/8965
KARAR TARİHİ : 26.05.2016

MAHKEMESİ
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.6.2012-6.11.2012 tarihleri arasında sözleşmeli personel (memur) olarak çalıştığının tespitine, karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar vermiştir.
Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Somut olayda; davacı dava dilekçesi ile; 01.06.2012-06.11.2012 tarihleri arasında davalı … işyerinde sözleşmeli personel (memur) olarak geçen çalışmalarının tespitini talep etmiş ve 15.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile nizalı dönemde sözleşmeli personel ve memur statüsünde olduğunun ve kadroya hak kazandığının tespitini talep etmiş ve mahkemece de 5393 sayılı Belediye Kanununun 49/3 maddesi ve 657 sayılı Yasa’nın 4/B maddeleri uyarınca uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olacağı gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.
Uyuşmazlık; taraflar arasındaki iş ilişkisinin belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.
Her ne kadar davacı dava dilekçesi ile davalı işyerinde sözleşmeli personel olarak çalıştığının tespitini talep etmiş ve ıslahla da kadroya hak kazandığının tespitini talep etmişse de, 27.05.2015 tarihli celse de talebinin nizalı dönemde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespiti şeklinde olduğunu açıklamıştır.
Bu durumda davacı talebini daraltmış olup, asıl talebin hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı yönünde olup, mahkemece işin esasına girilmeksizin yazılı şekilde mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yapılacak iş, işin esasına girilerek davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa’nın 86/9. maddeleri uyarınca araştırma yapılarak davacının nizalı dönemde hizmet akdine dayalı olarak çalışması olup olmadığı ortaya konulduktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine
26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C