YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6343
KARAR NO : 2019/6095
KARAR TARİHİ : 14.10.2019
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalı Kurumun ödemesi gerekirken ödemediği 24/01/2007-24/08/2011 dönemine ilişkin faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
Dava, davacı kesinleşen mahkeme kararına dayanılarak, yeniden bağlanan birikmiş maluliyet aylıklarına ilişkin 5.000,00 TL faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, Davalı kurumca 1.2.1999 tarihi itibariyle maluliyet aylığı bağlandığını, daha sonra Kurum 26.1.2007 tarih 3539 sayılı yazısında 20.4.1982-13.8.1991 ve 1.1.1997-4.8.1998 tarihleri arasında bağkur kapsamında bulunduğu belirtilerek yaşlılık aylığının başlangıç itibariyle iptal edildiği, yersiz ödendiği bildirilen 01.02.1999-23.01.2007 yılı devreye ait yaşlılık aylığı toplamı 26.474,33 TL nin faiziyle birlikte geri istendiğini; … 3. İş Mahkemesi 2007/1038 Esas 2010/130K. 07.04.2010 tarihli karar ile Davalı kurumun maluliyet aylığının iptaline ilişkin işleminin iptali ile davacının davalı kuruma 26.474.33 TL borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, hükmün Yargıtay 10.Hukuk Dairesi 03.02.2011 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği, aylığını yeniden bağlamasından dolayı hakettiği geçmişe dönük 24.01.2007-24.08.2011 tarihleri arası maluliyet aylıkları davacının hesabına 25.08.2011 tarihinde yatırdığı davacı tarafından 26.08.2011 tarihinde çekildiği, Dairemizin 18.01.2016 tarihli geri çevirme kararında, davalı kurum davacının birikmiş yaşlılık aylıklarını alırken faiz hakkını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayıt dilekçesi bulunup bulunmadığı sorulmasına karar verilmişse de davalı kurumun davacının faiz alacağına ve yargılama giderlerine ilişkin dilekçesinin ibraz edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi hükmüne göre; evvelce işleyen faizleri talep hakkının saklı tutulduğu (ihtirazi kayıt) ve saklı tutulduğunun hal ve koşullardan çıkartılması kaydıyla, ödenmemiş faizlerin istenebilme hakkı ortadan kalkmamakta, asıl borç ifa veya sair bir surette son bulmuş olsa bile borcun fer’isi olan faiz varlığını sürdürmekte ve alacaklı bunları talep edebilme hakkını yitirmemektedir.
İhtirazi kayıt, alacaklının borçluya yönelttiği bir irade bildirimi ile yapılır. Bu bildirim ifadan önce ifa sırasında ya da en geç ifanın ardından derhal yapılmalıdır. İhtirazi kayıt ileri sürülmezse, ilişkin olduğu hakkın düşmüş sayılması, o haktan zımni olarak vazgeçilmiş olması esasına dayanır. İşlemiş faizlerin talep hakkının saklı tutulmasına ilişkin beyanla ilgili olarak, yasada bir şekil öngörülmemiştir.
Asıl borç son bulduğu halde alacaklı bu hakkını saklı tuttuğunu veya durum koşullardan bunun anlaşılması gerektiğini kanıtladığı takdirde işlemiş faizlerle ilgili hakkı son bulmayacaktır.
Mahkemece yapılacak iş; ödeme yapılmadan önce davacının Kurum’a birikmiş aylıklarının ödenmesi konusunda başvurusunun bulunup bulunmadığı, başvuru var ise davacının bu başvurusunda faiz alacağına ilişkin haklarını saklı tutup tumadığı, toplu ödemenin banka kanalıyla yapıldığının anlaşılmasına göre davacının bu ödemeleri alırken faiz hakkını saklı tuttuğuna dair bankaya sunulmuş bir dilekçesinin bulunup bulunmadığı, faiz hakkını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayıt ileri sürüp sürmediğinin araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.