YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11392
KARAR NO : 2016/3782
KARAR TARİHİ : 16.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Suç tarihinde yaz saati uygulaması göz önüne alındığında güneşin doğuş ve batış saatlerine göre gecenin saat 21:36’da başlayıp 04:44’de bittiğinin anlaşılması ve dosya içeriğine göre olayın saat 05:30 sıralarında gerçekleştiğinin belirlenmesi karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının gece vakti işlendiği hususundaki kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK’nın 143. ve 116/4. maddeleri gereğince uygulama yapılması,
2-Tanık …’in soruşturma ve yargılama aşamasındaki beyanlarına göre, eylemlerin birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanığın suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında uyuşturucu madde kullanmaktan dolayı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine yönelik TCK’nın 51. ve CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyen kararın bulunduğu, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı ve TCK’nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.