YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11788
KARAR NO : 2016/1540
KARAR TARİHİ : 11.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik itiraz üzerine Sincan 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22/06/2011 tarih ve 2011/1476 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğinden sanıklar … ve … (Levcit) hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;
03/05/2011 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal temyiz süresinden sonra temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanıkların temyiz istemlerine yönelik olarak yapılan incelemede ise;
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık … (Levcit) hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … (Levcit)’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkartılarak yerlerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.